opgave 1APK
leeftijd sloopauto's in jaren




leeftijd sloopauto's in jaren








In ziekenhuizen verschijnen veel rapporten die over de behandeling van patiënten gaan. In dergelijke rapporten komen, naast het gewone taalgebruik, ook veel medische termen voor. Bij twee ziekenhuizen heeft men onderzoek gedaan naar het woordgebruik in deze rapporten. Hiervoor heeft men van 5000 rapporten geteld hoe vaak ieder woord in totaal voorkwam. Deze rapporten bevatten samen 996 734 woorden. Toch waren er in totaal slechts ongeveer 20 000 verschillende woorden. Dit komt omdat er woorden zijn die heel vaak gebruikt worden. Om je hiervan een idee te geven zie je in tabel 2 de tien woorden die het meest frequent in de rapporten werden gebruikt. woord een de van met en het in is ik geen frequentie 40 361 36 485 34 231 27 667 26 869 22 965 22 082 13 681 11 416 11 363 rangnummer 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 tabel 2 Je ziet dat in de tabel de woorden op rangnummer , in volgorde van hun frequentie, zijn genoemd. Zo kun je bijvoorbeeld aflezen dat het woord ‘met’ in totaal 27 667 keer is geteld en dat dit woord rangnummer 4 heeft. De onderzoekers J. B. Estoup en G. K. Zipf hebben geprobeerd in allerlei teksten een verband te vinden tussen het rangnummer r van een woord en de bijbehorende frequentie f r . In 1949 vond Zipf de formule: Deze formule wordt ook wel de ‘wet van Zipf’ genoemd. De waarde van C hangt af van het totale aantal woorden in de tekst. Volgens Zipf is C de oplossing van de vergelijking: 2,3 ⋅ C ⋅ log C = aantal woorden in de tekst De rapporten van één van de ziekenhuizen bevatten samen 495 378 woorden.

→ Bereken de waarde van C die bij de rapporten van dit ziekenhuis hoort. Rond af op duizendtallen. Voor de 996 734 woorden in de rapporten van beide ziekenhuizen samen geldt C = 88 000. In figuur 3 zijn van alle gebruikte woorden de frequenties uitgezet tegen de rangnummers. Op beide assen is gekozen voor een logaritmische schaalverdeling. De woorden uit tabel 2 vind je in figuur 3 terug als de bovenste 10 punten. Om de wet van Zipf en de werkelijkheid met elkaar te kunnen vergelijken, is in figuur 3 ook de grafiek van f r = 88000 r getekend. Figuur 3 is ook afgedrukt op de uitwerkbijlage.

figuur 3 1 1 2 5 10 20 50 100 200 500 1.000 2.000 5.000 10.00020.000 50.000 100.000 rangnummer De wet van Zipf geldt voor algemene teksten zoals krantenartikelen en dergelijke. Omdat medische rapporten niet ‘algemeen’ zijn, vertonen de grafieken opmerkelijke verschillen. Tussen de rangnummers 2 en (ongeveer) 2200 zijn de werkelijke frequenties groter dan de frequenties volgens de wet van Zipf.

→ Onderzoek of dit verschil bij r = 100 groter is dan bij r = 500. Licht je antwoord toe. Iemand trekt uit figuur 3 de volgende twee conclusies: 1. In deze medische rapporten heeft een meerderheid van de gebruikte woorden een hogere frequentie dan de wet van Zipf voorspelt voor teksten met deze omvang. 2. Deze medische rapporten bevatten minder verschillende woorden dan de wet van Zipf voorspelt voor teksten met deze omvang.




In de Amerikaanse industrie is ooit onderzocht hoe snel werknemers leren wanneer zij een handeling vaker verrichten. Bij een groot aantal werknemers is bijgehouden hoeveel tijd ze nodig hadden om een bepaalde handeling voor de eerste keer te verrichten, hoeveel tijd voor de tweede keer, enz. Zo bleken werknemers 16 minuten nodig te hebben om handeling A voor de eerste keer te verrichten. Bij de tweede keer was die handelingstijd 12,8 minuten. Dus wanneer een werknemer handeling A twee keer heeft uitgevoerd, is zijn gemiddelde handelingstijd = 14,4 minuten. Deze 14,4 minuten zie je in tabel 4. De andere waarden in deze tabel zijn op een vergelijkbare manier berekend. aantal keren dat handeling A is verricht ( n ) 1 2 3 4 5 6 gemiddelde handelingstijd in minuten 16 14,4 13,1 12,1 11,3 10,7 tabel 4 Met behulp van tabel 4 kunnen we berekenen dat een werknemer 8,1 minuten nodig heeft om handeling A voor de 5e keer te verrichten.

→ Geef zo’n berekening. We willen een formule opstellen voor de gemiddelde handelingstijd H n . Daartoe kijken we eerst naar de tijd T n die een werknemer nodig heeft om handeling A voor de n -de keer te verrichten. T n kan goed worden benaderd met de volgende formule: T n = 6 + 10 ⋅ 0,68 n − 1 In deze formule is T n in minuten. Inderdaad levert deze formule T 1 ≈ 16 en T 2 ≈ 12,8. Aan deze formule kun je zien dat de handelingstijd steeds korter wordt naarmate n toeneemt. Toch zal er altijd enige tijd nodig blijven om handeling A uit te voeren. Dat betekent dat er op den duur vrijwel geen tijd meer wordt gewonnen.

→ Hoeveel minuten is de handelingstijd op den duur korter dan de eerste handelingstijd? Licht je antwoord toe. Om een formule voor H n op te kunnen stellen, merken we op dat geldt: We moeten dus eerst de som T 1 + T 2 + T 3 + … + T n van de eerste n termen berekenen. Elk van deze termen bestaat uit een constante (het getal 6) en een exponentieel deel. De exponentiële delen vormen een meetkundige rij. Dat betekent dat we voor de som ervan gebruik kunnen maken van de somformule van een meetkundige rij. Dat leidt tot de volgende formule voor de gemiddelde handelingstijd: H n = 6 +























